Dag 16: Zaterdag 26 mei 2018
Jambiani

Ik was rond 07.15 uur wakker en het was bewolkt. Ik zat net aan het ontbijt toen de regen losbarstte. Het was een stevige bui en het vergezicht op de zee werd beperkt. Het duurde tot 09.15 uur voordat het weer droog was. Ik pakte wat spullen en liep naar de winkel van Mustafa. Ik moest wat omlopen, want vele zandpaden van het dorp waren plassen geworden, hel leek wel of het hele dorp onderstond. De chauffeur stond al keurig op me te wachten. Via Paje reden we naar het Jozani bos. Onderweg weer regen. Bij het begin van de tour regende het nog steeds. We gingen eerst naar de Colobus aapjes (die alleen op Zanzibar leven) kijken. Volgens de gids waren er zo’n 2900 in het bos, meestal in groepen van 50. Er waren er genoeg te zien. Hierna liepen we een stukje het bos in. De gids, een natuurgenezer, vertelde over de geneeskrachtige eigenschappen van diverse bomen en struiken. We liepen niet ver, want het merendeel van het bos, dat al sinds 1960 een natuurreservaat is, stond blank. Het was ondertussen wel droog geworden, maar toch een tegenvaller. Hierna reden naar het mangrove bos, dat recht tegenover het bos lag. Ook hier weer een uitleg. Er groeide 10 soorten mangroves, er zijn zo’n 100 bekend. Hij vertelde weinig van wat ik al niet wist. Door het bos loopt een houten pad waardoor je tussen de mangrove kon lopen. Fraai, maar niet spectaculair.

Hierna afscheid nemen van de gids en nog even naar de vlindertuin rijden. Het begon weer te regenen en men vertelde me dat de vlinders niet te zien zouden zijn, dus reden we maar terug. Richting de kust werd het weer droger en rond 12.30 uur waren we weer terug. De rest van de middag wat lezen. Ze kwamen eindelijk mijn kamer eens schoonmaken, iets wat de afgelopen dat slechts beperkt was gebleven tot 1 keer uitvegen. Dat is wel een minpunt van het hotel. Er kwamen ook wat nieuwe gasten, deze keer uit Roemenië.

Na een douche nog wat lezen en rond 19.30 uur door het dorp lopen. Het was bijna volle maan, anders was het sowieso knap donker. Er is geen straat verlichting en de meeste huizen hebben geen elektriciteit. Ik zocht naar een alternatief restaurantje, maar die waren allemaal gesloten. Dus toch maar weer bij het hotel eten. Er niets mis met eten, maar het leek me aardig om eens ergens anders te eten. Ik sprak nog wat met de muzikant die hier ook regelmatig eet en trouwens ook verblijft. Na wat lezen was het weet tijd om te slapen.

Eerste publicatie: 10 juni 2018
Laatste update: 21 oktober 2018
© A. Heeroma






Klik op foto voor vergroting