Introductie

Vlag van NederlandAlgemeen

Saba en Sint Eustatius (lokaal Statia geheten, maar ook aangeduid als Eustatia) maken deel uit van de zogenaamde BES eilanden (Bonaire, Eustatia en Saba). Deze eilanden zijn sinds 2010 een bijzondere gemeente van Nederland. Saba en Sint Eustatius behoren tot de zogeheten bovenwindse eilanden. Ondanks dat het Nederlandse gemeenten zijn, is het betaalmiddel de Amerikaanse dollar het gebruikte betaalmiddel.

De onderwijsvoorzieningen zijn beperkt op de eilanden. Er is wel basisonderwijs, maar vervolgonderwijs is beperkt. Vandaar dat veel kinderen de eilanden verlaten om elders te studeren. Dat geldt ook voor veel mannen, want de werkgelegenheid op de eilanden is ook beperkt. Hierdoor worden kinderen vaak alleen door de moeders opgevoed. Dit levert vaak opvoedkundige problemen op. Ook als de mannen thuis zijn. Huiselijk geweld is dan ook het grootste probleem op de eilanden. Ook is er weinig entertainment. Dit leidt ook vaak tot verveling onder jongeren. Er zijn wel programma’s om daar iets aan te doen.

Saba

Het is het kleinste BES eiland met een oppervlakte van 13 km2 en ongeveer 1800 inwoners (Sabanen) en ongeveer 200 studenten die er verblijven om te studeren aan de Saba University School of Medicine. Het hoogste punt is Mount Scenery (877 meter). Er liggen een paar dorpjes op het eiland zoals The Bottom (hoofdstad), St John, Windwardside en Hell’s Gate. Alle plaatsen liggen boven zee niveau omdat het eiland als een berg uit de oceaan steil omhoog rijst. Het aanleggen van een weg over het eiland was daarom ook lastige klus, waarvan lang gedacht werd dat het onmogelijk was. De weg heet dan ook ‘De weg die niet gebouwd kon worden’. Door het aanbrengen van veel bochten is het uiteindelijk wel gelukt. Saba is ook een bekende duikbestemming en de oceaan rondom het eiland is ook aangemerkt als marine park en wordt dus beschermd. Door de steilheid zijn de duiken hier over het algemeen vrij diep (20 tot 30 meter of zelfs nog dieper).

Sint Eustatius

Dit is een klein eiland van ongeveer 21 km2 en heeft ongeveer 3900 inwoners. Aan de zuidoost kant van het eiland overheerst de vulkaan The Quill (afgeleid van ‘De Kuil’ en is ongeveer 600 meter hoog) en vormt een nationaal park en aan noordwest kant liggen een aantal opslagtanks. Daar tussen, in het lager gelegen gebied ligt het enige plaatsje van het eiland, Oranjestad. Elders op het eiland wonen hier en daar wel mensen, maar dat vormt geen dorp. Het eiland heeft een (internationale) luchthaven, al komen er alleen vliegtuigjes van Sint Maarten. Er wordt Nederlands en Engels gesproken. Het eiland wordt omgeven door een marine park dat het onderwater leven beschermt. Het is dan ook een plek waar veel gedoken wordt.

Meer info over Saba

Volgens geografen zou Saba ongeveer 500.000 jaar geleden zijn ontstaan. Saba werd in 1493 aangedaan door Columbus. Hij trof geen bewoners, maar er zijn vondsten gedaan die er op wijzen er al 700 na Christus indianen (Arawak) zijn geweest die hier tijdelijk verbleven, maar er zijn ook aanwijzingen dat al 3500 jaar geleden hier mensen (Ciboney geheten) woonden of zijn geweest. Columbus noemde het eiland San Cristobal wat later waarschijnlijk werd verkort tot Saba. Later heeft het eiland heeft ook de bijnaam ‘Unspoiled Queen’ gekregen, mede omdat piraterij geen vreemde zaak was.

In 1522 kwamen de Schotten hier om zich te vestigen, maar die bleven niet lang. In 1632 vonden Engelsen het eiland onbewoond. Ze werden gevolgd door Nederlanders in 1640. Niet veel later kwamen er Engelsen, Fransen en Spanjaarden die er macht uitvoerden. In totaal was er in deze periode 12 maal een machtswisseling. In 1816 namen de Nederlanders het gezag weer over en dat is nu nog zo.

Het eiland loopt bijna verticaal omhoog vanuit de oceaan en om spullen aan land te krijgen werd een trap van 900 treden gebouwd. Een weg bouwen werd als onmogelijk beschouwd, maar Josephus Lambert Haskel, een plaatselijke timmerman, wist de Nederlanders te overtuigen dat het wel mogelijk was. Eerst werd een weg van Fort Bay, de haven, naar The Bottom gebouwd. Dit werd gedaan met pure handkracht, want zware machines konden het eiland niet op. In jaren 50 werd een weg gebouwd naar Windwardside.

In de jaren 60 ontstond het idee om ook en landingsbaan voor vliegtuigen te bouwen, maar ook dit werd als onmogelijk afgedaan. Toch lukte het de lokale bewoners om dit realiseren en werd ook de weg door Hell’s Gate doorgetrokken.

In 1980 richtte Tom van 't Hof the Saba Marine and Conservation Foundation op om het onderwaterleven te beschermen, maar ook de bossen op de bergen. Toerisme kwam langzaam op gang.

Het eiland is lang geïsoleerd geweest en was er ook geen algemene nutsvoorziening. Pas in 1970 kwam er een algemene elektriciteitsaansluiting. Daarmee kon er ook TV komen

In 1986 werd The Saba University School of Medicine opgericht, een samenwerking met de VS om doctoren op te leiden. De eerste studenten werden hier in 1992 opgeleid. Jaarlijks studeren hier 500 studenten en die vormen een kwart van totale bevolking op het eiland, nu ongeveer 1500 vaste inwoners. In totaal hebben 1500 doctoren op Saba al hun Master Degree behaald.

Saba is nu vooral bekend vanwege de natuur en fraaie duikstekken.

Op het eiland zijn bijna geen fietsen, al worden er door derden af en toe fietstochten georganiseerd . Omdat de weg van beton is en een gemiddelde stijging van 20% stijging of daling heeft hebben auto's het hier zwaar. Banden en remmen moet zeer regelmatig worden vervangen. Het invoeren van auto's is ook aan hoge kosten verbonden, circa 25% van de waarde.

Er rijden 6 schoolbussen rond op het eiland. Steeds meer worden er auto's en boten achtergelaten op het eiland, die dan langzaam wegrotten. Een ander opvallend iets is dat alle huizen op het eiland wit zijn, een ander kleur is niet toegestaan.