Dag 9: Zaterdag 4 maart 2017
Villarrica

Tijdens de nacht is het gaan regenen en dat hield niet op in de ochtend. Ik bleef daarom maar liggen, maar stond uiteindelijk om 07.30 uur op. Ik ging ontbijten, maar de regen werd zeker niet minder. Normaal staat om deze tijd de zon al te branden, maar nu was het geheel bewolkt, het zag er dan ook grauw uit en het was ook koeler. Ik ging wat internetten, boekte een hotel in Ciudad del Este en Ik werkte ook nog aan mijn reisverslag.

Rond 10.30 uur besloot ik toch maar te gaan rijden. Ik wilde naar Colonia Indepencia, een Duitse gemeenschap. Ik reed er wel langs en zag Duitse straatnaam bordjes, maar geen zaken die ik kon bezoeken. Ik belandde in het dorpje Melgarejo. Behalve wat winkeltjes, een groot park met voetbalveld en een kerkje uit de jaren 50, was er niet veel te doen hier. Ik nam vanuit het dorpje de afslag naar Salto Cuito, iets wat ik beter niet had kunnen doen. Het was een zandweg en op diverse plekken door de regen gevaarlijk modderig. Ondanks dat kwam ik er behoorlijker door totdat er een grote plas lag waar ik niet doorheen durfde te rijden. Maar goed ook, want toen ik doorheen wilde lopen zakte ik meteen weg. Ik parkeerde de auto op een hooggelegen stuk en liep door het weiland om de plas heen. Iets verderop moest ik de schoenen uittrekken om door een behoorlijk stroom te lopen. Dat had ik met de auto ook niet gered. Iets verder lag nog een tweede stroom.

Uiteindelijk kwam ik bij een watervalletje, wat volgens mij niet Salto Cuito was, maar Salto Marian. Ik nam er wat foto’s. Je kan hier ook kamperen. Vervolgens liep ik terug. Ik nam nog een zijpad dat me door landbouwgebied voerde, maar uiteindelijk dood liep. Ook hier dus maar terug. Er zitten hier wel veel vogels en ik zag ook nog een grote zwarte vlinder, die wel heel snel weg fladderde. Terug op de hoofdweg weer de twee stroompjes door en door het weiland de plas omzeilen.

Gelukkig kon ik de auto keren en reed ik via een andere weg terug. Dat ging redelijk goed, omdat de weg omhoog liep. Toen ik echter door een dalletje moest, reed ik mezelf vast. Wat ik ook probeerde, met takken, stukken plastic enzovoort, ik bleef vast zitten. Ik besloot maar te gaan lopen en zag gelukkig al snel een paar gebouwen. Uiteindelijk kwam ik bij een behulpzaam Duits echtpaar, dat een aantal buren belde. Eerst reed ik met een ander paar naar de plek waar ik vast stond, maar ze constateerde al snel dat zij hier niet konden helpen. Een andere buur kwam, niet met een tractor, maar wel met een grote 4x4, maar ook hij bleek uiteindelijk vast te komen zitten, maar kon wel los komen. Zelf zei hij dit nog niet zo erg te hebben meegemaakt. Vlakbij bleek nog een boerderij en daar was een tractor en die kon me uiteindelijk los trekken. Nadat ik de auto gekeerd had, kon ik over het terrein van de boerderij naar de grote weg.

Ondertussen zat wel alles in mijn auto onder de modder, maar ik was blij weer asfalt onder me te hebben. Ik reed dan ook direct terug naar Villarrica.

Voor ik het hotel inliep, deed ik maar mijn schoenen uit, want die zaten ook onder de modder. De hotelier moest er om lachen. Na mezelf van het ergste ontdaan te hebben, liep ik naar de supermarkt en kocht een emmer en spons en begon daarmee de auto een beetje te ontdoen van de ergste modder. Het viel allemaal mee, want de modder was nog nat en dat maakt het verwijderen wel iets makkelijk. Het was rode modder en alles kleurde dus ook rood. Een aantal emmers water verder zag de auto er weer enigszins toonbaar uit

De badkamer was ondertussen ook overal rood gekleurd en ook hier begon ik maar een beetje te poetsen. Nadat het er weer een beetje ogelijk uitzag, zette ik mezelf onder de douche.

Na al dat werk, had ik wel een sigaartje verdiend. Ik liep naar het park en rookte een sigaartje.

Weer terug in de kamer, wat rusten en rond 20.00 uur eten in het restaurant. Hier zat een van de teams die aan de rally van vandaag heeft meegedaan. Ze hadden het blijkbaar goed gedaan en ze waren erg luidruchtig en het bier vloeide ook rijkelijk.

Ik sprak nog kort met een Engelsman, die ook aan het rondreizen was. Na mijn eten, liep ik naar het park bij de kathedraal en was net getuige van het einde van een kerkelijk huwelijk. Mannen in sjieke pakken en dames in fraaie jurken. Blijkbaar een rijk echtpaar, want er was zelfs vuurwerk en alles werd met een drone opgenomen. Overigens stonden aan de andere kant van het park alle rally auto’s opgesteld, dus ook hier even kijken. Vervolgens liep ik weer terug naar het hotel. Nog wat ontspannen en vervolgens aan reisverslag werken. Veel beleefd vandaag, ondanks de regen. Zeker een dagje met een verhoogd adrenaline gehalte dat bij het slapen gaan wel een beetje was gedaald.

Eerste publicatie: 06 maart 2017
Laatste update: 29 oktober 2017
© A. Heeroma









Klik op foto voor vergroting