Dag 12: Dinsdag 7 maart 2017
Ciudad del Este - Bella Vista

Ik stond rond 07.00 uur op en pakte mijn tas en ging ontbijten. Na de laatste spullen pakken, checkte ik rond 08.30 uur uit en reed naar het noorden. Ik wilde naar het natuurreservaat Tati Yupi, maar hiervoor moest ik eerst een vergunning halen. Zo’n beetje alles in dit gebied wordt beheerst door Itaipu Binacional, het bedrijf dat de dam en energie opwekking beheerst. Na wat verwijzingen kwam ik bij een kantoortje bij de ingang van Modelo Reducido de la Central Hidroelectrica. Hier kreeg ik 2 papiertjes mee en reed naar het 11 kilometer verder gelegen reservaat. Om binnen te komen moest ik het eerste papier geven. Vervolgens 7 kilometer over een zandpad om vervolgens bij informatiecentrum het tweede papier af te geven. Ik bleek op dat moment de enige bezoeker en kreeg een uitgebreide rond tour in een elektrisch wagentje. Eerst reden we door een jong bos. Dit bos was aanvankelijk helemaal weggekapt voor de houthandel, maar wordt nu al 35 jaar beschermd en dat is te zien. Veel gevarieerde vegetatie. Tevens zag ik hoe door de vorming van het meer, een deel van het oude bos nu onder water stond. Ik werd gebracht naar de plek waar vroeger het hout werd afgevoerd via het water, maar er is nagenoeg niets meer van over. Vervolgens naar het oudere bos. Onderweg werd ik nog gewezen op een exotische naaldboom en eigenlijk heb ik die niet eerder gezien in Paraguay (althans, het is me niet opgevallen dat ze er waren). De gids reed me naar een 300 jaar oude boom en een uitkijktoren die zelfs boven het bos uitsteekt. Ruim 90 treden om de te top te bereiken. Na de rondtour liep ik nog wat rond. Er zitten veel vogels en vlinders, al laten deze zich niet makkelijk fotograferen.



Rond het middaguur reed ik terug en ging naar Saltos Monday, dat even ten zuiden van Ciudad del Este ligt. Een beetje vergeten waterval. Voor 12.000 GS mocht ik hem bekijken en het is een behoorlijk krachtige waterval van ruim 40 meter hoog en met fors geweld valt het het water over twee vervallen naar beneden. Met een lift kun je ook naar de voet van de waterval.



Ik liep hier ruim een half uur rond en vertrok toen naar mijn volgende bestemming, Bella Vista. Nog ruim 200 kilometer door vooral vlakke landschappen in een heuvelachtige omgeving. Ik maakte enkele fotostops. Vlak voor Bella Vista werd ik door politie staande gehouden. Ik zou ingehaald hebben waar het niet mag. Mijn rijbewijs en autopapieren werden grondig bekeken en zelfs gefotografeerd, maar ik kreeg geen boete, waarschijnlijk omdat ik een toerist ben. Vervolgens moest ik ook nog 10 minuten wachten omdat ze aan de weg aan het werken waren. Al met al was ik pas na 17.00 uur bij het hotel, net voor het dorpje aan de rechterkant. De teller stond op ruim 300 kilometer voor vandaag.

Ik checkte in bij het Muller Hotel. De kamer is wel de grootste die ik tot nu toe heb gehad, keurig verzorgd. Dat dit hotel een 9 krijgt in de beoordelingen, vind ik niet zo gek. Ik rustte wat en en nam een douche (ook al ruim) en ging toen eten. Daarna wat TV kijken, vooral sport, want alles is in het Spaans vertaald, soms zeer slecht en tot vervelens aan toe. Waarschijnlijk hebben Zuid-Amerikanen nog nooit de echte stem van een acteur of actrice gehoord. Daarna slapen.

Eerste publicatie: 09 maart 2017
Laatste update: 19 maart 2017
© A. Heeroma











Klik op foto voor vergroting